ค่าของคน (2522/1979) ลักษมณ์ นฤนารถไมตรี เป็นลูกชายของท่านเจ้าพระยานฤนาทไมตรีกับท่านผู้หญิงศรีสวัสดิ์ ท่านเจ้าพระยามีหน้าที่การงานเป็นท่านทูต ด้วยสาเหตุนี้เองทำให้ครอบครัวต้องมีการโยกย้ายไปยังต่างประเทศบ่อยครั้ง เมื่อตอนเด็กๆ ลักษมณ์พบว่าความสัมพันธ์ของครอบครัวไม่ดีเท่าที่ควรโดยพ่อแม่ ของเขามักจะแสดงความเหินห่าง จนกระทั่งเมื่อท่านเจ้าพระยาได้กลับมาที่เมืองไทยความเหินห่างก็ยิ่งปรากฏให้เห็นชัดเจนขึ้น เมื่อพ่อของเขาได้พาผู้หญิงเข้ามาอยู่ในบ้าน หลังจากนั้นลักษมณ์ก็ถูกส่งตัวไปเรียนหนังสือยังต่างประเทศ ไม่นานแม่ของเขาก็ได้ส่งข่าวไปบอกว่า พ่อของเขาป่วยหนัก ดังนั้นลักษมณ์จึงได้กลับมาที่เมืองไทยเพื่อมาดูอาการของพ่อเมื่อกลับมาเขา ก็ได้รู้ความจริงว่าคุณแข เป็นภรรยาของพ่ออีกคนหนึ่งและเขาก็ได้มีน้องชายอีกคนชื่อพิมาน ลักษมณ์ เป็นคนชัดเจนต่อชีวิตทั้งในด้านดีและด้านเลว ในด้านการงานเขาจึงไม่เคยถูกตำหนิแต่ในเรื่องความประพฤติเขามักจะถูกตำหนิบ่อยๆ จึงเป็นเหตุผลให้คุณแข ซึ่งเป็นแม่เลี้ยงพยายามที่จะหาสตรีที่มีความเหมาะสมเพียบพร้อมในทุกๆ ด้านมาแต่งงานกับเขา แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ คุณแขจึงได้หันไปสนใจที่จะหาภรรยาให้แก่พิมาน ลูกชายของตัวเอง แต่เนื่องจากพิมานมีคนรักอยู่แล้วเขาจึงปฏิเสธ คุณแขจึงได้ไปขอให้ลักษมณ์ช่วย ลักษมณ์ก็เลยไปหาคนรักของพิมานชื่อรจเรจ โดยเขาได้ตกลงกับรจเรจว่า ให้เลิกยุ่งเกี่ยวกับพิมาน ซึ่งเขาได้ยื่นข้อเสนอเป็นเงิน 1 ก้อน และเพื่อเป็นการตัดปัญหาจะต้องมีการจดทะเบียนสมรสระหว่างเขาและรจเรจ และจะทำการหย่าเมื่อเขาแน่ใจว่าพิมานจะแต่งงานกับผู้หญิงที่แม่เลือกให้ แม้ว่ารจเรจจะเป็นผู้หญิงที่มีความรักเกียรติ รักศักดิ์ศรีมาก แต่เนื่องจากเธอมีความจำเป็นที่จะต้องใช้เงินมาไถ่บ้าน จากที่ลักษมณ์ไม่เคยเห็นคุณค่าของคนและคิดว่าทุกสิ่งทุกอย่างรวมทั้งชีวิตคน สามารถซื้อมาด้วยเงิน ทำให้เขาคิดว่ารจเรจก็เหมือนกับผู้หญิงทั่วๆ ไปที่ทำทุกอย่างเพื่อเงิน เมื่อรจเรจได้เข้ามาอยู่ในบ้านทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนแปลงไปในด้านที่ดีขึ้น จนกระทั่งทั้งคู่ได้รักกัน และรจเรจก็ได้ทำให้ลักษมณ์ได้รู้ว่าอำนาจเงินไม่สามารถซื้อได้ทุกอย่างโดยเฉพาะคน

Placeholder

ดาวเรือง (2522/1979) จินตวัฒน์ เป็นปลัดหนุ่มไฟแรง ถูกส่งตัวไปเป็นปลัดที่ต่างจังหวัดด้วยความหมายมั่นปั้นมือจะไปพัฒนาหมู่บ้าน นายกำจร อาสาพาปลัดเยี่ยมชมหมู่บ้านจนทั่ว ไม่ว่าจะบ้านผู้ใหญ่ผัน ที่วัน ๆ นอกจากตีไก่แล้ว ยังต้องดูแลเมียที่มีถึง 9 คน และลูกชายหนึ่งคนชื่อ นายวรรณ และนายกำจรยังบอกปลัดอีกว่าหากจินตวัฒน์ต้องการพัฒนาหมู่บ้านนี้ทางที่ดีต้องพัฒนาบ้าน ไอ้เรือง ก่อน ดาวเรืองหรือไอ้เรืองหากินสารพัดเพื่อเลี้ยงดู บานชื่น ผู้เป็นแม่ และส่งเสียงพี่ชายคือ พฤกษ์ ที่เรียนใกล้จะจบผู้พิพากษา จินตวัฒน์ระวังท่าทีในการพบกันครั้งแรกกับไอ้เรืองจนถูกดาวเรืองเรียกปลัดว่า ปลัดหน้าขี้ไก่ อิทธิพลของดาวเรืองแผ่ไปทั่วหมู่บ้านที่สำคัญเธอยังเป็นขวัญใจของไอ้วรรณ แต่ซ้ำร้ายดาวเรืองกับไอ้วรรณยังเป็นคู่แข่งเรื่องขายเหล้าเถื่อน จินตวัฒน์เริ่มกิจกรรมพัฒนาหมู่บ้านด้วยการจัดงานวัดจนทำให้จินตวัฒน์รู้สึกสนุกไม่น้อยที่ได้เรียนรู้วิถีชีวิตของชาวบ้าน เขาเริ่มเอ็นดูดาวเรืองจนเธอเริ่มจับสังเกตแววตาที่จินตวัฒน์มองมานั้นมีความในอะไรอยู่ลึก ๆ แต่เธอก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ขณะเดียวกันที่พฤกษ์เรียนอยู่กรุงเทพฯ ก็ได้พบรักกับนางแบบสาวอย่าง โรส โดยที่ไม่รู้เลยว่าโรสเป็นคู่หมั้นของจินตวัฒน์ สุดท้ายทั้งสองต้องจากกันแบบคาใจ พอพฤกษ์เรียนจบกลับมาบ้าน พฤกษ์ขอร้องให้ดาวเรืองเลิกทำตัวแบบนี้แล้วกลับไปเรียนต่อ วันหนึ่งวรรณ ดาวเรือง ปลัด ก็เข้าป่าเพื่อจับ เสี่ยกำพล จนเกิดการต่อสู้กัน สุดท้ายเสี่ยกำพลก็ถูกปลัดจับแต่ทั้งพฤกษ์และปลัดต้องเจ็บตัว โรสดูแลปลัดส่วนดาวเรืองดูแลพฤกษ์ แต่เมื่อโรสไม่อยู่ดาวเรืองก็แอบไปเยี่ยมปลัด ส่วนโรสแอบไปเยี่ยมพฤกษ์ แต่ทั้งหมดก็ไม่หลุดรอดสายตาของ เสมอใจ ไปได้ โรสจึงตัดสินใจเล่าความจริงเรื่องที่ตนเองผิดต่อปลัดไปรักกับพฤกษ์ ปลัดเข้าใจและดีใจเป็นที่สุด บานชื่นกับผู้ใหญ่ผันร่วมกันวางจัดประกวดเทพีประจำหมู่บ้าน โดยบานชื่นส่งดาวเรืองขึ้นประกวดแต่สุดท้ายกลายเป็นว่าปลัดวางแผนขอดาวเรืองแต่งงาน สุดท้ายทั้งสองก็ต้องยอมรับในสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง ดาวเรืองวันนี้กลายเป็นดาวเรืองดอกไม้ที่สวยที่สุดในใจของปลัด

น้ำเซาะทราย (2522/1979) พุดกรอง วิบูลย์สิน แอบรักกับภีม ประการพันธ์ มาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัย แต่พุดกรองเลือกที่จะแต่งงานกับพร้อม วิบูลย์สิน จนทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันชื่อ จ้าน ทางฝั่งภีมแต่งงานกับวรรณนรี มีอาชีพเป็นครู มีลูกชายหญิงสองคน ลูกสาวชื่อ ภัทรียา และลูกชายชื่อ ภุมวาร ต่อมาพร้อม สามีของพุดกรองเสียชีวิต จนหลังจากนั้น 1 ปี พุดกรอง ได้ไปร่วมงานสังคมกับวรรณนรี ภีม และพงษ์สนิทจิตรกรรม ซึ่งจัดขึ้นโดยคุณหญิงพรรณราย ซึ่งได้แนะนำให้รู้จักกับพิมุข สามีของคุณหญิงพรรณราย ที่เป็นคู่แข่งในการแย่งชิงตำแหน่งคณบดีกับวรรณนรี เมื่อพุดกรองได้พบกับภีมอีกครั้ง จึงได้มีความรู้สึกดี ๆ ร่วมกัน ภีมก็เริ่มเบื่อวรรณนรีและเริ่มมีปากเสียงกัน จนภีมออกจากบ้านแล้วชวนพุดกรองมาหา ทั้งคู่จึงสภาพกันว่าแอบรักกันมาตั้งแต่เมื่อได้พบกันครั้งแรกแล้ว พุดกรองเริ่มหาวิธีให้มาได้พบกับภีม จนทั้งสองได้เช่าบ้านใช้ชีวิตร่วมกัน เมื่อพงษ์สนิทรู้เรื่องนี้จึงรีบไปบอกวรรณนรี แต่วรรณนรียังไม่เชื่อ พงษ์สนิทได้ยั่วยุให้พุดกรองและภีมมีปากเสียงกัน จนเมื่อวรรณนรีรู้แน่ชัดจึงยื่นคำขาดว่าจะหย่า หากไม่หย่าก็ต้องตัดขาดพุดกรอง ขณะที่พงษ์สนิทอยากให้พุดกรองเลือกตัวเองเป็นคู่ครอง จึงใช้วรรณนรีเป็นเครื่องมือ แต่วรรณนรีเครียดจนเข้าโรงพยาบาล เมื่อภีมและพุดกรองรู้เข้าจึงรู้สึกผิด ในขณะเดียวกันข่าวความสัมพันธ์ของพุดกรองกับภีมก็เป็นเรื่องดัง ประจวบกับพุดกรองตั้งท้องกับภีมด้วย ต่อมาวรรณนรีรู้จักกับทวยหาญ กาญจนสุรัตน์ ทั้งคู่ไปเที่ยวพร้อมกับลูกของวรรณนรี แต่เมื่อกลับบ้านมาก็พบว่าภีมกลับบ้านมา ซึ่งภีมเองไม่พอใจ วรรณนรีจึงขอหย่า แต่ภีมก็ไม่มาตามนัด จนได้พูดคุยกับภีมอีกครั้งแต่ภีมก็ไม่ยอมหย่า จนในที่สุดพุดกรองคลอดลูกชายชื่อ ปูจ๋า ท้ายสุดภีมยอมหย่าหลังวรรณนรีขอพูดคุยเรื่องหย่าอีกครั้ง พุดกรองรู้สึกได้ว่าที่ภีมไม่ยอมหย่าเพราะภีมยังรักวรรณนรีอยู่ พุดกรองได้ไปขอโทษขออโหสิกรรมต่อวรรณนรี แต่วรรณนรีไม่สนใจคำขอโทษเพราะคิดว่าพุดกรองเล่นละครอยู่ สุดท้ายภีมไม่เหลือใคร จึงกลับไปหาวรรณนรี แต่วรรณนรีทำตัวเฉยชา ไม่สนใจภีม

ฉุยฉาย 2522

เมียจำเป็น (2521/1978) คุณนายยวนใจ มีลูกสาวชื่อ หยาดฟ้า เป็นหญิงที่สวย แต่เจ้าอารมณ์ และทะเยอทะยาน ก่อนที่สามีของ คุณนายจะตาย ได้หมั้นหยาดฟ้ากับคุณโตมร ซึ่งเป็นลูกชายแฟนเก่า สามีคุณนาย ฐานะร่ำรวย อยู่ทางภาคใต้ ทําให้คุณนายไม่ค่อยพอใจนัก ปกติโตมรเป็นหนุ่มเจ้าสําราญ เป็นที่หมายปองของสาว ๆ เพราะ โตมรเป็นลูกเศรษฐีเหมืองแร่ แต่โตมรก็ไม่เคยจริงจังกับใครเลย โตมรโกรธมากเมื่อรู้ว่า มารดาของเขาหมั้นหมายผู้หญิงให้โดยไม่บอกเขา โตมรจึงวางแผนแผลงฤทธิ์กับคู่หมั้นให้สะใจ... แล้วถือโอกาสถอนหมั้นทันที ส่วนหยาดฟ้าก็เช่นเดียวกัน เธอเองก็ไม่เคยเห็นหน้าค่าตาคู่หมั้นของเธอเลย และไม่ชอบที่จะถูกคลุมถุงชนด้วย อีกทั้งดูถูกว่า คู่หมั้นเป็นบ้านนอกเชย ๆ จึงติดต่อรักใคร่กับคนที่เธอพอใจ โดยไม่สนใจคําห้ามปรามของมารดา เมื่อคุณนายยวนใจรู้ว่า โตมร คู่หมั้นเจ้าสำราญของบุตรสาวจะเดินทางมาก็ไม่สบายใจ คิดไม่ตกว่า จะทํายังไงดี เพราะตัวเองเคยขอความช่วยเหลือเรื่องเงิน ทองกับพ่อ - แม่ของโตมรจึงเป็นหนี้บุญคุณกันอยู่ ในที่สุดก็คบคิดกับลูกสาว ให้ตะวัน สาวกําพร้าที่อาศัยอยู่ในบ้านปลอมเป็นคู่หมั้นของโตมรแทน...ตะวันเป็นเด็กกตัญญูที่เธอยอมร่วมมือกับหยาดฟ้า ก็เพราะความยากจน และถูกบังคับ เมื่อโตมรเดินทางมาถึง เขาก็ได้พบกับคู่หมั้นตัวปลอม คือ ตะวัน ในนามของหยาดฟ้า โตมรก็เกิดความประทับใจในกิริยามารยาทและความงามอย่างธรรมชาติของตะวัน จนกระทั่งเกิดเป็นความรัก จึงเปลี่ยนความตั้งใจเดิมที่คิดจะถอนหมั้นเป็นแต่งงานด้วย โตมรขอร้องให้คุณนายยวนใจพาตะวันเดินทางไปบ้านของเขาเพื่อจัดพิธีแต่งงานให้สมเกียรติ เมื่อพิธีแต่งงานผ่านไปแล้ว คุณนายยวนใจก็เดินทางกลับมาเล่าให้หยาดฟ้า ลูกสาวฟังถึงการแต่งงานที่หรูหราของตะวันกับโตมร และ ฐานะที่ร่ำรวยของโตมรด้วย ทําให้หยาดฟ้าเกิดความเสียดาย และอิจฉาตะวัน เพราะคนรักของเธอเกิดค้าขายพลาดท่าทําให้หมดตัว หยาดฟ้าจึงคิดจะขู่เอาเงินจากตะวัน ทำให้ตะวันสงสารสามีที่ต้องมาเสียเงินเพราะเธอ ตะวันอยากจะบอกความจริงก็ไม่กล้า แต่ก็ไม่ยอมหักหลังโตมรอีกต่อไป แม้จะถูกข่มขู่อย่างไรก็ตาม หยาดฟ้าโกรธมาก จึงได้บอกความจริงกับโตมร ตะวันเป็นเพียงเมียจำเป็นของโตมร ที่ไม่มีพื้นเพ หรือฐานะอะไรเลยปลอมตัวมาหลอกหลวงเป็นหยาดฟ้าเท่านั้น ทําให้โตมรโกรธตะวันอย่างที่สุด โตมรทั้งรักทั้งแค้น พอรู้ว่าตะวันต้มเขา...เขาก็หาทางตอบแทนตะวันอย่างร้ายกาจหลายอย่าง วิธีใดที่จะทําให้ตะวันเจ็บช้ำน้ำใจได้โตมรเป็นต้องทําทันที ทําให้ตะวันเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานทั้งกายและใจทีเดียว กว่าตะวันจะทําให้โตมรเข้าใจได้ เธอก็ต้องพบกับความชอกช้ำใจอย่างแสนสาหัส ตะวันต้องถูกทําร้ายจิตใจทั้งทางผู้ที่คิดร้ายต่อโตมร และตัวโตมรพร้อมด้วยครอบครัวของโตมรเองอีกด้วย แต่ตะวันก็ไม่ย่อท้อ เธอพยายามทําความดีพิสูจน์ตัวเองว่าเธอมีความจริงใจต่อโตมรแค่ไหน จนในที่สุด โตมรก็เกิดความประทับใจในเมียจําเป็นของเขา เมื่อตะวันได้เอาชีวิตเข้าแลกสามีสุดที่รัก ป้องกันทั้งชื่อเสียงและเกียรติยศของเขาไว้ได้ โตมรจึงต้องกลับมางอนง้อตะวัน และในที่สุดเขาก็ทําให้ตะวันพบกับความสุขอย่างไม่คาดฝัน ในบั้นปลายของชีวิต

พันท้ายนรสิงห์ 2521
Placeholder
เลือดขัตติยา
Placeholder

คู่กรรม (2521/1978) มีประโยชน์อะไรที่จะตั้งทิฐิเข้าหากัน ทิฐิมานะ ความใจแข็ง เป็นของดี ถ้าหากนำมาใช้ในทางที่ถูก แต่จะมีประโยชน์อะไรที่จะนำมาใช้กับคนที่เรารัก ชีวิตคนเรานั้นไม่ยืนยาวนักหรอก โดยเฉพาะเวลาสำหรับความรักมักผ่านไปเร็วเสมอ ผู้ผ่านเวลานั้นมาแล้ว ย่อมซึมซับในหัวใจ เวลา...ที่ไม่ว่าสิ่งแวดล้อมจะเป็นเช่นไร หัวใจจะยังอบอุ่นด้วยความหวัง แม้...ในยามที่เวลานั้นจะไม่ถอยกลับคืนมาอีก ผู้นั้นก็ยังมีความสุข ด้วยรำลึกถึงความสุขที่เคยผ่านมาแล้วเป็นเครื่องปลอบใจ จำไว้...ถ้าเราเข้าใจคนที่เรารัก ดวงไฟดวงนั้นจะอบอุ่นอยู่ในหัวใจเสมอ ชีวิตจะมีความหมายอะไร ถ้าในครั้งหนึ่งไม่เคยรู้จักความรักอันอ่อนโยน ไม่เคยสัมผัสแม้ความผูกพันอันดื่มด่ำ ที่จะยอมสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างได้หมด เพียงเพื่อคนที่เรารัก